The workflow of RMBase v3.0. RMBase v3.0 serves as a comprehensive resource for deciphering RNA modification maps, biogenesis mechanisms, functions, interactomes, evolutionary conservation, and disease variations. W końcu, jak wiadomo, kleszcz może przenosić szereg niebezpiecznych chorób, a nawet doprowadzić psa do śmierci. Chociaż kleszcze są często "niewidzialnymi" szkodnikami, można je kontrolować i unikać ich za pomocą pewnych punktualnych działań. W tym artykule dowiesz się, jak to zrobić i pozbyć się tych najeźdźców ze swojego Jak długo psie kleszcze mogą żyć w domu? Czy kleszcze mogą żyć w pomieszczeniach? Tak. Jeśli masz zwierzaka, który mieszka w domu i na zewnątrz, kleszcze mogą złapać podwózkę do twojego domu i tam pozostać. W zależności od gatunku mogą trwać do 24 godzin lub nawet do kilku dni. Pierwszy z nich ma czerwono-brązowy kolor, a jego wielkość osiąga 1–3 mm, choć dojrzałe kleszcze żeńskie mogą mieć nawet 1,2 cm. Kleszcz psi może przenieść na psa babeszjozę z rodzaju Babesia canis vogel, erlichiozę i anaplazmozę. Kleszcze pospolite są większe od psich i mogą powodować u psa kleszczowe zapalenie opon Jeśli Twój pies ma kleszcza, powinien zostać usunięty, gdy tylko zostanie wykryty, aby zmniejszyć szansę na wystąpienie boreliozy. Naturalny środek odstraszający kleszcze może być stosowany w celu zapobiegania przyszłym inwazjom kleszczy. Krok 1. Usuń kleszcze za pomocą pincety. Chwyć kleszcz szczypcami, jak najbliżej skóry. Kleszcze najczęściej kąsają w miejsca, gdzie skóra jest najdelikatniejsza, czyli na rękach, nogach, w zgięciach stawów, w pachwinach, fałdach skórnych oraz głowie - na granicy włosów i za uszami. Mimo że ukłucie nie jest bolesne, może wiązać się z niebezpiecznymi konsekwencjami nie tylko dla zwierząt, ale także dla ludzi . Kleszcze to pasożyty z gatunku pajęczaków, bytujące w lasach i wysokich trawach. Mimo niewielkich rozmiarów stanowią poważne zagrożenie zarówno dla człowieka, jak i jego czworonożnych pupili. Dlaczego? Kleszcze są nosicielami licznych schorzeń i mogą powodować wiele problemów zdrowotnych – od infekcji skóry po groźną dla życia boreliozę. Najczęstsze choroby odkleszczowe u psa to: borelioza, babeszjoza, kleszczowe zapalenie mózgu, erlichioza. Kleszcz u psa – objawy choroby Co powinno zwrócić uwagę właściciela zwierzęcia? Niepokojące objawy to przede wszystkim: apatia, brak apetytu, zaburzenia równowagi, wymioty, osłabienie, krew w stolcu, wysoka temperatura oraz mocz zabarwiony na czerwono. Każdy z tych symptomów może oznaczać niegroźne schorzenie lub reakcję alergiczną, jeśli mamy jednak za sobą spacer po parku lub lesie, wystąpienie któregoś z nich powinno być dla opiekuna psa powodem do jak najszybszej wizyty u weterynarza. Kleszcze psa – jak zapobiec? Czy rezygnacja ze spacerów to jedyny sposób, by uchronić pupila przed kleszczami? Absolutnie nie – profilaktyka chorób odkleszczowych nie wymaga aż takich poświęceń. Jej podstawą jest regularne sprawdzanie sierści psa pod kątem obecności kleszczy. Należy to robić codziennie, zwłaszcza po zabawie na świeżym powietrzu. Szczególnie dużo uwagi warto poświęcić okolicom uszu, oczu i powiek, łapom, kufie, pachwinom oraz okolicy pod ogonem. W przypadku znalezienia pasożyta niezbędne jest jak najszybsze jego usunięcie ze skóry i dokładne obserwowanie zachowania zwierzęcia. Monitorowanie stanu pupila jest także niezbędne, gdy podejrzewamy, że mógł on zostać zaatakowany przez pasożyta, ale nie możemy znaleźć miejsca ugryzienia na skórze. Właściciele domów z ogrodem mogą też zadbać, by kleszcze miały w nich jak najmniej miejsc sprzyjających bytowaniu. Oznacza to regularne koszenie i grabienie trawników oraz przycinanie ich przy krawędziach, a także usuwanie stosów liści np. spod drzew i krzewów. Dłuższa trawa sprzyja owadom, które niestety stanowią poważne zagrożenie dla czworonożnego pupila rodziny. Niezwykle ważnym elementem profilaktyki jest stosowanie preparatów miejscowych na pchły i kleszcze, obroży i szamponów. Nie gwarantują one całkowitej ochrony – kleszcz może wczepić się w skórę psa, jednak tuż po ugryzieniu umiera na skutek działania substancji czynnych, zawartych w preparatach ochronnych. Dzięki temu pasożyt nie jest w stanie przekazać niedoszłemu żywicielowi zarazków. Sposób ochrony najlepiej skonsultować z weterynarzem, który dobierze odpowiedni środek ze względu na wagę i wiek psa, a nawet typ jego sierści. Jednym z najnowszych produktów do profilaktyki jest tabletka na kleszcze i odrobaczanie. Podawane są one doustnie – w zależności od producenta na czczo lub w czasie posiłku. Wiele tego rodzaju produktów ma kształt i zapach psich przysmaków, dzięki czemu czworonogi chętnie je zjadają. Substancje czynne, które przenikają do krwi psa, zaburzają pracę układu nerwowego pasożytów, co skutkuje ich szybką śmiercią. Preparatów tych nie należy stosować w przypadku szczeniąt mających mniej niż 8 tygodni. W obrożach znajdują się substancje owadobójcze, np. flumetryna, oraz toksyczne dla kleszczy. Są one uwalniane przez mikropory i rozchodzą się po całym ciele psa – ich działanie zaczyna się zazwyczaj po 48 godzinach od założenia obroży. Substancje te nie są szkodliwe dla psa ani człowieka. Warto pamiętać, że obroże nie sprawdzą się u psów z dużą ilością sierści. Alternatywą może być preparat typu spot-on, czyli roztwór do nakrapiania. Aplikuje się go na jedno miejsce na skórze raz na cztery tygodnie. Zawarte w nim substancje blokują przewodnictwo nerwowe kleszcza, prowadząc do jego paraliżu i śmierci. Natychmiastowe działanie wykazują natomiast szampony – zawarte w nich substancje czynne więżą pasożyta i powodują jego odpadnięcie od skóry psa. Zaletą szamponów jest brak chemicznych środków owadobójczych, dzięki czemu są one łagodniejsze dla skóry psa. Jak usunąć kleszcza u psa? Im szybciej usunie się kleszcza, tym mniejsze będzie prawdopodobieństwo, że pies zarazi się jedną z przenoszonych przez te pasożyty chorób, np. wirusem kleszczowego zapalenia mózgu, który obecny jest w ślinie pajęczaka. Jak to zrobić? Przede wszystkim należy zaopatrzyć się w rękawiczki oraz parę cienkich pincet bądź (najlepiej) specjalnie narzędzie przeznaczone do usuwania kleszczy – taki zestaw warto zabierać na spacery. Wbrew obiegowym opiniom wczepionego w skórę pasożyta nie powinno się smarować żadnym preparatem – nie pomaga to w jego pozbyciu się, a zwiększa ryzyko przeniesienia choroby. Pincetą, specjalnymi szczypczykami lub tzw. lassem należy chwycić kleszcza jak najbliżej psiej skóry, a następnie płynnym, ale zdecydowanym ruchem wyciągnąć go w górę. Wykręcanie kleszcza nie jest dobrym pomysłem, może bowiem prowadzić do oderwania tylko części jego ciała. Miejsce ugryzienia należy przemyć środkiem dezynfekującym, a ręce dokładnie umyć. Źle wyrwany kleszcz u psa (np. zmiażdżony podczas wyrywania ze skóry) może doprowadzić do rozwoju choroby. Dlatego, jeśli nie mamy pewności, że usuniemy pasożyta prawidłowo, lepiej natychmiast zgłosić się do weterynarza. Spacery z psem mają być przyjemnością, a nie ciągłym wypatrywaniem zagrożenia. Dlatego tak ważne jest zadbanie o odpowiednią ochronę przed kleszczami, dzięki której opiekun pozbędzie się lęku, a pies zyska więcej swobody. Bibliografia: Piekara-Stepinska A., Piekarska J., „Inwazje kleszczy u psów – o czym należy pamiętać w sezonie kleszczowym”, Magazyn Weterynaryjny, 2019, t. 28, nr 7-8. W ciągu swojego życia psy są narażone na wystąpienie różnych inwazji pasożytniczych – zewnętrznych i wewnętrznych – oraz chorób przez nie wywoływanych. Jednymi z pasożytów zewnętrznych są kleszcze. Ixodida – kleszcze należące do grupy pajęczaków – dzielą się na różne rodzaje, jednakże łączą je podobne cechy. Wszystkie są bowiem krwiopijne, pierwszy okres ich silnego żerowania to wczesna wiosna i miesiące letnie, aż do późnej jesieni (do pierwszych mrozów). Zwykle ich cykl życiowy trwa około dwóch lat, kiedy to przechodzą kolejne formy, żerując na żywicielu. Mogą przenosić choroby, a ich ugryzienia są bezbolesne i zwykle bezobjawowe. Miejsce bytowania kleszczy to tereny zielone, dlatego też niezależnie od tego, czy aktywność naszego psa jest głównie w lesie, czy też ogranicza się do przestrzeni miejskiej, koniecznie należy dbać o profilaktykę. Preparaty zabezpieczające Mówiąc o profilaktyce, musimy wziąć pod uwagę kilka elementów. Pierwsza kwestia to zabezpieczenie zwierzęcia przed inwazją pasożytniczą – za pomocą preparatów na kleszcze. Obecnie na rynku mamy dostępną szeroką gamę preparatów zabezpieczających o różnej formie zastosowania – są to preparaty doustne, obroże i preparaty typu spot on o różnym okresie działania. Wybierając specyfik dla naszego zwierzęcia, musimy wziąć pod uwagę między innymi jego wiek, wagę, obecny stan zdrowia, styl życia oraz bliski kontakt z ludźmi. Oferta środków antykleszczowych jest bardzo bogata, dlatego niekiedy trudno opiekunom podjąć właściwą decyzję. Dlatego też przed zakupem warto porozmawiać z lekarzem weterynarii prowadzącym zwierzę oraz zapoznać się ze szczegółowymi informacjami zawartymi w ulotce. Należy podkreślić, iż dobór zastosowanej substancji zabezpieczającej powinien być dostosowany indywidualnie do potrzeb psa oraz oczekiwań jego opiekunów. Zawsze należy zachować ostrożność oraz obserwować zwierzę, gdyż każdy preparat może spotkać się z nietolerancją i spowodować objawy niepożądane. Druga istotna kwestia to zastosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami na ulotce. Bywają sytuacje, w których właściciel uznaje, iż zastosowany produkt nie działa, gdyż widuje kleszcze na psie, jednakże w istocie nie sprawdził, czy wyciągane pasożyty były martwe, czy żywe, bądź nie zastosował się do zaleceń producenta (głównie dotyczy to preparatów spot on i poprawnego używania obroży) w kwestii prawidłowej aplikacji lub terminu powtórzenia preparatu. Inną kwestią jest prawidłowy dobór substancji do stylu życia zwierzęcia. Dotyczy to zwłaszcza stosowania preparatów typu spot on/spray oraz zwierząt korzystających z aktywności wodnych. Z informacji zawartych w ulotce dowiadujemy się, iż przed aplikacją preparatu wykrapianego zwierzę przez określony czas nie powinno być kąpane (mocno moczone), podobnie przez określony czas po aplikacji zaleca się utrzymanie suchego zwierzęcia. W praktyce w sezonie wodnym wyłącza nam to kilka dni z aktywności psa związanej z wodą. Z doświadczenia autora wynika, iż te obostrzenia nie zawsze są skrupulatnie przestrzegane przez opiekunów; podobnie jest z terminem powtórnych aplikacji preparatów. Substancje różnią się długością działania, a ponadto należy brać pod uwagę, iż w tygodniu, w którym powinno się powtórnie zaaplikować preparat, może już działać słabiej, o czym nie zawsze właściciele pamiętają. Na rynku dostępnych jest także kilka rodzajów obroży zalecanych jako profilaktyka, z czego większość producentów nie gwarantuje działania u psów pływających, poza jedną deklarowaną jako wodoodporną. Stosując obroże, musimy pamiętać o jej prawidłowym założeniu oraz stosowaniu przez cały czas, bowiem każde jej ściąganie będzie powodowało brak działania Czujność przede wszystkim Oprócz zastosowania profilaktyki przeciwpasożytniczej nie możemy zapominać o czujności, tak więc po każdym spacerze zwierzęta powinny zostać dokładnie obejrzane w celu sprawdzenia obecności kleszczy. Często jest tak, że zwierzęta zabezpieczone preparatami wracają ze spaceru np. z kleszczem chodzącym po ciele, ale jeszcze niewbitym w nie. Warto więc dokładnie oglądać skórę, rozchylać sierść oraz wyczesać psa. Inwazje kleszczy mogą nieść za sobą konsekwencje pod postacią kilku groźnych dla zdrowia i życia psa chorób. Najczęściej spotykane choroby odkleszczowe i bakterie je przenoszące: bolerioza (Borrelia burgdorferi), erlichioza (Ehrlichia), babeszjoza (Babesia canis), anaplazmoza. Co zrobić po ugryzieniu? Do zakażenia może dojść poprzez bytowanie na psie oraz ugryzienie. Objawy chorobowe mogą się pojawić natychmiast po ugryzieniu bądź mogą zostać odwleczone w czasie (w zależności od choroby okres inkubacji jest różny). Wiele zależy też od rodzaju bakterii, których kleszcz był nosicielem. Niemniej jednak zawsze w momencie zauważenia kleszcza na psie należy przede wszystkim usunąć pasożyta specjalnie przygotowanym do tego narzędziem (kleszczołapki, lasso, pęseta itp.), następnie zdezynfekować miejsce po ugryzieniu, zanotować datę zdarzenia oraz przez dłuższy czas obserwować zwierzę. Wszelkiego rodzaju odstępstwa od naturalnego zachowania i samopoczucia zwierzęcia powinny skłonić do natychmiastowej wizyty u lekarza weterynarii oraz poinformowania lekarza o ugryzieniu przez kleszcza. Niekiedy w miejscu po żerowaniu kleszcza może pojawić się odczyn zapalny – obrzęk, zaczerwienienia, duży rumień, świąd. Może on wynikać z dwóch powodów: reakcji alergicznej na obecność pasożyta oraz rozwoju choroby. Do innych niepokojących objawów z pewnością możemy zaliczyć nagłą senność, apatię, zwiększone pragnienie, poliurię, brak apetytu, kulawiznę (zwłaszcza na różne kończyny, np. jednego dnia kończyna miednicza, po kilku dniach piersiowa, zmiana prawa/lewa itp.), niechęć do poruszania się, biegunki, wymioty, ciemne zabarwienie moczu oraz gorączkę. Wspomniane symptomy powinny skłonić do natychmiastowej konsultacji z lekarzem weterynarii oraz rozpoczęcia diagnostyki. Niemniej jednak niekiedy mamy do czynienia z chorobą odkleszczową, która może dawać objawy słabe bądź nieswoiste, przebiegając w sposób podkliniczny. Diagnostyka różnicowa jest łatwo dostępna i szybka w wykonaniu, dlatego warto z niej korzystać zawsze, kiedy mamy choć cień podejrzeń. Obecnie mamy możliwość skorzystania z szybkiego testu SNAP ELISA, który daje nam pierwsze odpowiedzi w ciągu około piętnastu minut – dotyczy takich chorób jak erlichioza, bolerioza, anaplazma, dirofilarioza. Ponadto zawsze w wypadku podejrzenia choroby odkleszczowej należy wykonać przeglądowe badanie krwi – morfologię oraz szczegółową biochemię, badanie moczu oraz rozmaz kliniczny krwi obwodowej (bezwzględnie przy podejrzeniu babeszjozy). W wypadku rozwoju chorób odkleszczowych sytuacja zwierzęcia jest zawsze poważna, a leczenie powinno zostać wdrożone jak najszybciej, gdyż nieleczone w porę – mogą skończyć się śmiercią. Zwłaszcza rozpoznanie babeszjozy powinno wiązać się z natychmiastowym podjęciem działań. Babeszjoza jest jedną z poważniejszych chorób odkleszczowych – rozwija się dosyć szybko, niosąc spustoszenie dla całego organizmu. Tabela 1. Substancje czynne często stosowane jako zabezpieczenie przed inwazją kleszczy Rodzaj Substancje czynne Czas działania Tabletki Sarolaner Afoksolaner Fluralaner 5 tygodni 4 tygodnie od 8 do 12 tygodni Preparaty wykrapiane Imidakloprid, permetryna, fipronil, Fluralaner do 4 tygodni od 8 do 12 tygodni Obroże Imidakloprid, flumetryna Propoksur, flumetryna do 8 miesięcy do 6 miesięcy Charakterystyka chorób Babeszjoza Jest to jednostka chorobowa wywołana przez pierwotniaki z rodzaju babesia. Babesia canis atakuje psy i jest szeroko rozpowszechniona na całym świecie. Do zakażenia dochodzi poprzez ugryzienie kleszcza bądź bezpośrednio przez transfuzję krwi l... Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników. Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz bezpłatne konto lub zalogujesz się. Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych. Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Kleszcze występują w lasach, zacienionych i wilgotnych zaroślach, także w parkach a nawet. w przydomowych ogrodach. Zatem ryzyko ‘złapania’ kleszcza przez psa jest bardzo duże. Na atak kleszczy psy narażone są najbardziej w okresie od kwietnia do listopada, ale przy szczególnie ciepłych zimach zdarza się, że pasożyty te atakują nawet o tej porze roku. Kleszcze są szczególnie zdeterminowane do ataku na ludzi i zwierzęta, gdyż tylko pobranie pokarmu (krwi) od żywiciela pozwala na przekształcenie się w kolejną fazę rozwojowa lub złożenie jaj przez samicę. Ponieważ kleszcze są mało ruchliwe, decyzję o ataku muszą podjąć w bardzo krótkim czasie. To znacznie utrudnia stosowanie repelentów, które mają za zadanie odstraszyć owada przed atakiem. Równocześnie stężenia bójcze substancji biologicznie czynnych do zwalczania kleszczy muszą być nawet kilkakrotnie wyższe niż np. dla pcheł. Czyni to walkę z nimi bardzo trudną. Ideałem byłoby pełne odstraszenie kleszcza od ataku na zwierzę przy użyciu repelentów. W miarę dobrze odstraszają kleszcze repelenty lotne, jednak efekt ich działania jest krótkotrwały. Repelenty o małej lotności z kolei nie są w stanie odstraszyć pewnej części, szczególnie zdeterminowanych i wygłodniałych osobników. Najlepszą skuteczność zwalczania kleszczy można osiągnąć utrzymując na sierści i skórze zwierzęcia stałe stężenie bójcze substancji biologicznie czynnych, zaś wychodząc na spacer w okolice obfitujące w kleszcze stosować dodatkowo repelenty. Substancjami biologicznie czynnymi zwalczającymi kleszcze są alfacypermetryna, amitraza, deltametryna, diazinon, fipronil, permetryna, propoksur, tetrametryna. Stosować należy preparaty zawierające te substancje czynne. Pamiętać należy że na sierści i skórze psa musi być niezbędne stężenie substancji czynnej wystarczające by zabić kleszcze. Przykładowo zastosowanie obroży owadobójczej pozwala osiągnąć dostateczne stężenie substancji czynnej u małych i średnich psów ras krótkowłosych, zastosowanie ich u psów dużych oraz długowłosych nie zapewnia dostatecznej ochrony. W tych przypadkach należy dodatkowo zastosować preparaty zawierające tę samą substancję czynną w postaci aerozolu lub zasypki. Stosując zgodnie z wskazówkami wytwórców preparaty typu spot-on uzyskujemy właściwe stężenie bójcze substancji czynnej, jednak i tu należy stosować dla psów długowłosych górne granice ilości preparatu zalecane przez producenta. Aerozolowe preparaty zawierające repelent 3535 chronią na kilka godzin przed atakiem kleszczy. Również aerozolowe preparaty zawierające permetrynę działają odstraszająco na kleszcze, tu jednak trzeba pamiętać że permetryna jest także pestycydem i jej nadmiar może zaszkodzić zwierzęciu, zawsze należy czytać etykiety preparatów i przestrzegać zaleceń producenta. Kleszcze od chwili znalezienia się na psie poszukują miejsca najkorzystniejszego do wczepienia, zwykle trwa to kilka, a nawet kilkanaście godzin. Zetknąwszy się z substancją czynną najczęściej giną, zanim rozpoczną żerowanie. Jednak zdarza się, że znajdujemy pojedyncze kleszcze wczepione w skórę zwierzęcia mimo zastosowania środka owadobójczego. Nie stanowi to o nieskuteczności ochrony. Kleszcze zakażają zaatakowanego psa nie wcześniej jak po ok. 24 godzinach od wszczepienia się. Przy stosowaniu ochrony środkiem owadobójczym w tym czasie giną nie zdążywszy go zakazić. Gdy znaleziony wczepiony kleszcz jeszcze żyje, zastosujmy miejscowo niewielką ilość preparatu owadobójczego, po godzinie usuwamy martwego już kleszcza – usuwanie żywego kleszcza jest trudniejsze i wiąże się z ryzykiem zakażenia psa patogenami. Wieloletnie obserwacje wykazały że utrzymywanie na skórze i sierści zwierzęcia odpowiedniego stężenia substancji czynnych, i wspomaganie ich działania przez stosowanie repelentów bezpośrednio przed każdym spacerem w okolice obfitujące w kleszcze, pozwala uniknąć prawie wszystkich ataków tych pasożytów. 2020-07-06T21:37:28+02:00

kleszcze w psich lapach